سيد مهدى خسروى
44
گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )
بابونه Anthemis . hyalina بابونج - بابونق گياهى است علفى و خودرو از تيره گل مينا در نواحى معتدل زمين مىرويد روى نهنج دو نوع گل لولهاى و زبانهاى دارد گلهاى لولهاى وسط نهنج زرد و گلهاى زبانهاى اطراف نهنج سفيد رنگ است در دامنه كوهها بلندى آن ده تا بيست سانتيمتر ولى در دشتها و باغها تا يك متر مىرسد شاخههاى آن سبز و نازك و باريك و منشعب و برگ آن كوچك و باريكاند اندام مورد استفاده بيشتر گل آن است . طبيعت آن گرم و خشك و از نظر خواص گياهى است ملطف يعنى لطيفكننده اعضاء و پوست بدن و تحليل برنده اورام - ترشح عرق و شير و بول را زياد كرده و عقب افتادگى دوران جنسى زنان را باز مىگرداند ضمنا خاصيت ضد سم هم دارد . افرادى كه به ورم بيضه مبتلا شدهاند مىتوانند مقدارى گل بابونه را با مقدارى گل ختمى و آرد جو كوبيده و با شير گاو لواشك كنند و بر روى ورم بگذارند ورم را از بين خواهد برد و ساير اورام نقاط ديگر بدن را كه با لواشكهاى معمولى دهان باز نمىكنند تحليل برده و يا دهان آنها را باز مىگرداند . گاهى پودر گل آن را به صورت خوراكى و گاهى به صورت جوشانده مصرف مىنمايند مقدار خوراك از پودر گل آن يك مثقال و براى جوشانيدن سه مثقال است . هرگاه گل بابونه را با چهار برابر وزن آن روغن كنجد مخلوط نموده و در ظرف سربستهاى ريخته و ظرف را در آب در حال جوشيده گذارند تا آب آن تبخير شود و مواظب باشند كه روغن نسوزد و يا اينكه مخلوط را به مدت چند هفته در ظرف شيشهاى سربسته در آفتاب گذارند و دو سه بار روغن را تجديد نمايند روغن حاصل همان روغن بابونه خواهد بود كه مصارف درمانى فراوان دارد از جمله ريختن مقدارى از اين روغن در گوش ثقل سامعهاى را كه بر اثر ورم مخاط گوش و